و بهتر مىكند آن وقت بايد بگوييم تعبير يملاء نسبى مىباشد ، ليكن اين اشتباه است آن عدالت حضرت چيز ديگرى است . ما هر قدر هم خدمت كنيم بايد مواظب باشيم خودمان را با معصوم ( ع ) خلط نكنيم . در بعد علمى ما حرف علمى كم داريم حتى در مسائل شرعى ، بله اصل نماز صبح مثلا دو ركعت است ، علمى است والّا خصوصيات احكام هرچه از ما بپرسند ، جوابش على الاحوط ، على الاقوى ، على الاظهر و . . . است اما اهل بيت ( ع ) اين طورى نيستند . ظاهر المقالة يعنى گفتارش ظاهر و روشن است ، واضح الدلالة يعنى دلالت و راهنمايىاش واضح مىباشد ، هاديا من الضلالة يعنى راهنماى از گمراهى باشد ، منظور از گمراهى نه فقط گمراهى در اصل دين ، بلكه در همه چيز ؛ اصل و فرع ، شافيا من الجهالة هيچ جهلى ديگر نيست ، اين يك آرزو است كه بگوييم بيسوادى ريشه كن شده است . أبرز يا ربّ مشاهدته ؛ خدايا شهود او را ظاهر كن ، وثبّت قواعده ؛ و استوانه‌هاى كار او را تثبيت كن ، واجعلنا ممن تقرّ عينه برؤيته ؛ و ما را از آنهايى قرار بده كه به ديدار او چشمشان روشن مىشود . چشم روشنى در اين جمله اين است كه در زمان حكومت ، حضرت ببينيم ، ولى احتمال دارد كه ديدن حضرت را مقصود باشد ولو در زمان غيبت باشد كه خيلىها هم